আউসীৰ জোন
প্ৰথম খণ্ড
এন্ধাৰ কোঠালিটোত একমাত্ৰ বন্দনা শুই আছে । তেতিয়া নিশা বাৰটা মান বাজিছে । সম্পৰ্কীয় মোমায়েকৰ জীয়েকৰ বিয়া আজি । ঘৰৰ আটাইবোৰ তালৈ গৈছে । কিন্তু বন্দনাৰ কাইলৈৰ পৰা পৰীক্ষা আৰম্ভ হব । সেয়েহে তাই নগল । অকলশৰে থাকিবলৈ ভয়ৰ কাৰণ নাই , সিহতৰ কাষতে খুড়াকৰ ঘৰ । এঘাৰ মান বজালৈকে খুড়াকৰ ঘৰতে পঢ়ি তাই শুবলৈ বুলি নিজৰ ঘৰলৈ আহিল ।
বিচনা ঠিক ঠাক কৰি তাই পৰিছে । দিনটো অকলশৰে কাম বন কৰি থকাৰ বাবে ভাগৰৰ লগতে টোপনিয়েও আমনি কৰিছে । বন্দনাই চকুহাল জপাই দিলে । চিলমিলকৈ টোপনি আহিছিলহে তাইৰ , হৰ্থাতে কাষৰ কোঠালিত থকা টিভিৰ শব্দ শুনি একে জাপে উঠিল । বন্ধ কৰি থোৱা টিভিটো কেনেকৈ নিজে নিজে লাগিল তাই ভাবিলে । কিন্তু যেতিয়া তাই উমান ললে তেতিয়া কোনো টিভিৰ মাত নুশুনিল । তাই টোপনিৰ চকামকাত ভ্ৰম হোৱা বুলি পুনৰ শুবলৈ চেষ্টা কৰিলে । কিন্তু এইবাৰো টিভিৰ শব্দ শুনি তাই জাপ মাৰি এ?উঠিল আৰু বিচনাত বহি ললে । এবাৰ বন্ধ হৈ পুনৰ টিভি চলিবলৈ ধৰিলে । বন্দনা ভয়তে কপিবলৈ ধৰিলে । হৰ্থাতে তাইৰ কোঠালিৰ লাইটতো এবাৰ জ্বলি নুমাই থাকিল । এবাৰ দুবাৰকৈ দহবাৰমান জ্বলি লাইটতো ফুটি থাকিল আৰু কোঠালিটোত এন্ধাৰে চানি ধৰিলে । তাই চিঞৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে কিন্তু মুখৰ পৰা মাত নুলাই । দৌৰি গৈ দৰ্জাখন খুলিবলৈ লওতেই বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰখন আপোনা আপুনি বন্ধ হৈ গল । ভয়তে বন্দনা দুৱাৰৰ চুকতে বহি দিলে । তাই আতংকিত হৈ পৰিল ।
কিছু সময়ৰ নিৰবতা ভঙ্গ কৰি কাৰোবাৰ কান্দোনৰ স্বৰ শুনি বন্দনা আৰু বেছি আতংকিত হল । তাই ভয়তে কান্দিবলৈ ধৰিলে । তাইৰ লগতে কোনো অদৃশ্য নাৰীৰ কান্দোনে কোঠালিটো এক ভয়ানক পৰিবেশৰ সৃষ্টি কৰিলে । বন্দনাই বুকুত সাহস গোটাই চিঞৰি প্ৰশ্ন কৰিলে
: কো…কো…… কোন ?
কোন কোন ?
তাইৰ প্ৰশ্ন কৰাত অদৃশ্য নাৰী স্বৰে আৰু জোৰে জোৰে কান্দিবলৈ ধৰিলে ।
বন্দনাই আকৌ প্ৰশ্ন কৰিলে
: কোন তুমি , এনেকৈ কিয় কান্দিছা ? আৰু মোৰ পৰা কি লাগে তোমাক ? এইবাৰ এন্ধাৰৰ আচ্ছাদন ফালি এক নাৰী মূৰ্তিৰ আবিৰ্ভাৱ হল । দীঘল আউলি বাউলি চুলি মেলি বগা শাৰী পৰিধান কৰা এগৰাকী মহিলা । চকুত দপদপকৈ যেন জ্বলি আছে একুৰা জুই । মানুহজনীৰ ডিঙিত কলা পৰা এটা দাগ ।
বন্দনাই ভয়ে ভয়ে কান্দি কান্দিয়েই প্ৰশ্ন কৰিলে তুমি কোন, কিয় আহিছা মোৰ ওচৰলৈ , কি লাগে তোমাক মোৰ পৰা ? তেতিয়া সেই নাৰীমূৰ্তিটোৱে বন্দনাক কলে যে
:মোক তুমিয়েই মুক্তি দিব পাৰিবা । মোৰ নাম অঞ্জলী ।
আগলৈ…………
প্ৰথম খণ্ড
এন্ধাৰ কোঠালিটোত একমাত্ৰ বন্দনা শুই আছে । তেতিয়া নিশা বাৰটা মান বাজিছে । সম্পৰ্কীয় মোমায়েকৰ জীয়েকৰ বিয়া আজি । ঘৰৰ আটাইবোৰ তালৈ গৈছে । কিন্তু বন্দনাৰ কাইলৈৰ পৰা পৰীক্ষা আৰম্ভ হব । সেয়েহে তাই নগল । অকলশৰে থাকিবলৈ ভয়ৰ কাৰণ নাই , সিহতৰ কাষতে খুড়াকৰ ঘৰ । এঘাৰ মান বজালৈকে খুড়াকৰ ঘৰতে পঢ়ি তাই শুবলৈ বুলি নিজৰ ঘৰলৈ আহিল ।
বিচনা ঠিক ঠাক কৰি তাই পৰিছে । দিনটো অকলশৰে কাম বন কৰি থকাৰ বাবে ভাগৰৰ লগতে টোপনিয়েও আমনি কৰিছে । বন্দনাই চকুহাল জপাই দিলে । চিলমিলকৈ টোপনি আহিছিলহে তাইৰ , হৰ্থাতে কাষৰ কোঠালিত থকা টিভিৰ শব্দ শুনি একে জাপে উঠিল । বন্ধ কৰি থোৱা টিভিটো কেনেকৈ নিজে নিজে লাগিল তাই ভাবিলে । কিন্তু যেতিয়া তাই উমান ললে তেতিয়া কোনো টিভিৰ মাত নুশুনিল । তাই টোপনিৰ চকামকাত ভ্ৰম হোৱা বুলি পুনৰ শুবলৈ চেষ্টা কৰিলে । কিন্তু এইবাৰো টিভিৰ শব্দ শুনি তাই জাপ মাৰি এ?উঠিল আৰু বিচনাত বহি ললে । এবাৰ বন্ধ হৈ পুনৰ টিভি চলিবলৈ ধৰিলে । বন্দনা ভয়তে কপিবলৈ ধৰিলে । হৰ্থাতে তাইৰ কোঠালিৰ লাইটতো এবাৰ জ্বলি নুমাই থাকিল । এবাৰ দুবাৰকৈ দহবাৰমান জ্বলি লাইটতো ফুটি থাকিল আৰু কোঠালিটোত এন্ধাৰে চানি ধৰিলে । তাই চিঞৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে কিন্তু মুখৰ পৰা মাত নুলাই । দৌৰি গৈ দৰ্জাখন খুলিবলৈ লওতেই বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰখন আপোনা আপুনি বন্ধ হৈ গল । ভয়তে বন্দনা দুৱাৰৰ চুকতে বহি দিলে । তাই আতংকিত হৈ পৰিল ।
কিছু সময়ৰ নিৰবতা ভঙ্গ কৰি কাৰোবাৰ কান্দোনৰ স্বৰ শুনি বন্দনা আৰু বেছি আতংকিত হল । তাই ভয়তে কান্দিবলৈ ধৰিলে । তাইৰ লগতে কোনো অদৃশ্য নাৰীৰ কান্দোনে কোঠালিটো এক ভয়ানক পৰিবেশৰ সৃষ্টি কৰিলে । বন্দনাই বুকুত সাহস গোটাই চিঞৰি প্ৰশ্ন কৰিলে
: কো…কো…… কোন ?
কোন কোন ?
তাইৰ প্ৰশ্ন কৰাত অদৃশ্য নাৰী স্বৰে আৰু জোৰে জোৰে কান্দিবলৈ ধৰিলে ।
বন্দনাই আকৌ প্ৰশ্ন কৰিলে
: কোন তুমি , এনেকৈ কিয় কান্দিছা ? আৰু মোৰ পৰা কি লাগে তোমাক ? এইবাৰ এন্ধাৰৰ আচ্ছাদন ফালি এক নাৰী মূৰ্তিৰ আবিৰ্ভাৱ হল । দীঘল আউলি বাউলি চুলি মেলি বগা শাৰী পৰিধান কৰা এগৰাকী মহিলা । চকুত দপদপকৈ যেন জ্বলি আছে একুৰা জুই । মানুহজনীৰ ডিঙিত কলা পৰা এটা দাগ ।
বন্দনাই ভয়ে ভয়ে কান্দি কান্দিয়েই প্ৰশ্ন কৰিলে তুমি কোন, কিয় আহিছা মোৰ ওচৰলৈ , কি লাগে তোমাক মোৰ পৰা ? তেতিয়া সেই নাৰীমূৰ্তিটোৱে বন্দনাক কলে যে
:মোক তুমিয়েই মুক্তি দিব পাৰিবা । মোৰ নাম অঞ্জলী ।
আগলৈ…………
No comments:
Post a Comment