আউসীৰ জোনৰ দ্বিতীয় অধ্যায়
নৱম খণ্ড
গুৱাহাটীলৈ আহি অঞ্জলীয়ে এটা ভাড়া ৰুম লোৱাৰ কথা ভাবিলে । পিছদিনা ৰাতিপুৱা চাহ খোৱাৰ সময়ত মোমায়েক মামীয়েকক অঞ্জলীয়ে জনালে যে মাক আৰু তাই ভাড়া ঘৰ এটাতে থাকিব । আগৰ কথা বেলেগ আছিল , তাই অকলে আছিল । এতিয়া মাকৰ সৈতে থাকিলে অসুবিধাও পাব পাৰে । তাতে গুৱাহাটী যেন ঠাই এডুখৰত দুজনী মানুহ পোহা সাধাৰণ কথা নহয় ।পেঞ্চনৰ টকাকেইটাৰে দুজনী মানুহ ধুনীয়াকৈ চলিব পাৰিব ভাড়া ঘৰ এটা ললে । মোমায়েক মামীয়েকে তাইৰ কথাত বৰ দুখ পালে । তাইক আৰু মাকক তাতে থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে । আপোনবোৰ সদায়ে আপোন । এনে এটি পৰিস্থিতিত কোনো আত্মীয় মানুহে অকলশৰে এৰিব নোৱাৰে । মোমায়েক মামীয়েকৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰি সিহত দুজনী তাতে থাকিবলৈ থিৰাং কৰিলে ।
অঞ্জলীৰ কলেজ আৰম্ভ হ'ল পুনৰ । তাইৰ আগৰ দৰে কলেজৰ দিনবোৰ ভাল নলগা হল । ফাইনেল ইয়েৰ পৰীক্ষা দি জয়ন্ত কলেজৰ পৰা ওলাল । সি নতুনকৈ কোম্পাণী এটাত জুনিয়ৰ মেনেজাৰৰ কামত সোমাইছে, গুৱাহাটী ব্ৰাঞ্চতে । মাজে মাজে অঞ্জলীক লগ ধৰি থাকে সি । ভালপোৱাবোৰ ব্যস্ততাই শেষ কৰিব নোৱাৰে । তথাপি অভিযোগ কিছুমান থাকে । দিনটোৰ ব্যস্ততাৰ শেষত যেতিয়া গধূলি সিহতে ফোনত কথা পাতে, অঞ্জলীৰ মুখখন এমোকোৰা অভিযোগ অভিমানে ভৰি পৰে । জয়ন্তই তাইক বুজাই যে এই কামটো সি তাইৰ বাবেই কৰিছে । তাই বি:এ: ফাইনেল দিয়াৰ পাছতে সি তাইক লৈ এখন সুন্দৰ আলয় সাজিব । য'ত থাকিব অসীম আকাশৰ দৰে সীমাহীণ মৰম আৰু বিশাল সাগৰৰ দৰে সুবিশাল এসাগৰ ভালপোৱা ।
অঞ্জলীৰ ফাষ্ট ইয়েৰৰ ৰিজাল্ট ওলাল যদিও সিমান ভাল ফলাফল নহল । যেনেতেনে ৬৩ শতাংশ নম্বৰ লৈ পাছ কৰিলে । যি পৰিস্থিতিত তাই পৰীক্ষাত বহিছিল সেই পৰিস্থিতিত ৬৩ শতাংশ খুবেই ভাল বুলিব লাগিব । মাজে মাজে গাঁৱৰ ঘৰলৈ বন্ধ পৰিলে মাক জীয়েক গৈ এদিন দুদিন থাকি আহে । ৰতনো মাজে মাজে আহি বাৰীৰে নেমু , জৰা , জিকা , তিয়হকে আদি কৰি চাউল চিৰা দি থৈ যায়হি । ৰতন অঞ্জলীৰ গাৱৰে লৰা । ৰতন অঞ্জলীতকৈ কেইবছৰমান ডাঙৰ হব । একেলগে খেলা-ধূলা, ফুৰা-চকা কৰিছিল বাল্যকালত । সিয়ে এতিয়া সিহতৰ গাৱৰ ঘৰখন চাই আছে । ৰতনৰ লগত অঞ্জলী বৰ ভাল । মাকে ৰতনৰ লগতে অঞ্জলীক বিয়া দিয়াৰ কথা মনে মনে ভাবি আছে । ওচৰৰে লৰা ৰতন , তাৰোপৰি ঘৰখনৰ দায়িত্ব বুজি পাই সি । মাক আৰু এজনী ভণীয়েকৰ লগত ৰতন থাকে ।
অঞ্জলীয়ে মাকক কোনো দিন কোৱা নাই যে তাই আৰু জয়ন্তই ইতোৱে সিতোক ভাল পায় । মাকেও তাইক এই বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰা নাই । মাকে ভাবিছে যে সিহত একেলগে কলেজত পঢ়িছে যেতিয়া ভাল লগৰ হব । অঞ্জলীৰ কলেজৰ পৰা কেইজনমান ছাত্ৰ ছাত্ৰীক ভ্ৰমণৰ বাবে নদীদ্বিপ মাজুলিলৈ নিব । সেই নামত তালিকাত তাইৰ নামো আছে । ঢকুৱাখনাৰ পৰা মাজুলীৰ দুৰত্ব বৰ বেছি নহয় যদিও অঞ্জলী তালৈ যোৱাৰ সুবিধা কোনো দিন মিলা নাছিল । এই চেগতে তালৈ যোৱাৰ সুবিধা পোৱাত তাই বৰ ভাল পালে । বহু দিনৰ মুৰত তাই অন্তৰৰ পৰা এটি প্ৰশান্তিৰ নিশ্বাস এৰিলে ।
মাজুলীলে যাত্ৰা………………
আগলৈ………
নৱম খণ্ড
গুৱাহাটীলৈ আহি অঞ্জলীয়ে এটা ভাড়া ৰুম লোৱাৰ কথা ভাবিলে । পিছদিনা ৰাতিপুৱা চাহ খোৱাৰ সময়ত মোমায়েক মামীয়েকক অঞ্জলীয়ে জনালে যে মাক আৰু তাই ভাড়া ঘৰ এটাতে থাকিব । আগৰ কথা বেলেগ আছিল , তাই অকলে আছিল । এতিয়া মাকৰ সৈতে থাকিলে অসুবিধাও পাব পাৰে । তাতে গুৱাহাটী যেন ঠাই এডুখৰত দুজনী মানুহ পোহা সাধাৰণ কথা নহয় ।পেঞ্চনৰ টকাকেইটাৰে দুজনী মানুহ ধুনীয়াকৈ চলিব পাৰিব ভাড়া ঘৰ এটা ললে । মোমায়েক মামীয়েকে তাইৰ কথাত বৰ দুখ পালে । তাইক আৰু মাকক তাতে থাকিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে । আপোনবোৰ সদায়ে আপোন । এনে এটি পৰিস্থিতিত কোনো আত্মীয় মানুহে অকলশৰে এৰিব নোৱাৰে । মোমায়েক মামীয়েকৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰি সিহত দুজনী তাতে থাকিবলৈ থিৰাং কৰিলে ।
অঞ্জলীৰ কলেজ আৰম্ভ হ'ল পুনৰ । তাইৰ আগৰ দৰে কলেজৰ দিনবোৰ ভাল নলগা হল । ফাইনেল ইয়েৰ পৰীক্ষা দি জয়ন্ত কলেজৰ পৰা ওলাল । সি নতুনকৈ কোম্পাণী এটাত জুনিয়ৰ মেনেজাৰৰ কামত সোমাইছে, গুৱাহাটী ব্ৰাঞ্চতে । মাজে মাজে অঞ্জলীক লগ ধৰি থাকে সি । ভালপোৱাবোৰ ব্যস্ততাই শেষ কৰিব নোৱাৰে । তথাপি অভিযোগ কিছুমান থাকে । দিনটোৰ ব্যস্ততাৰ শেষত যেতিয়া গধূলি সিহতে ফোনত কথা পাতে, অঞ্জলীৰ মুখখন এমোকোৰা অভিযোগ অভিমানে ভৰি পৰে । জয়ন্তই তাইক বুজাই যে এই কামটো সি তাইৰ বাবেই কৰিছে । তাই বি:এ: ফাইনেল দিয়াৰ পাছতে সি তাইক লৈ এখন সুন্দৰ আলয় সাজিব । য'ত থাকিব অসীম আকাশৰ দৰে সীমাহীণ মৰম আৰু বিশাল সাগৰৰ দৰে সুবিশাল এসাগৰ ভালপোৱা ।
অঞ্জলীৰ ফাষ্ট ইয়েৰৰ ৰিজাল্ট ওলাল যদিও সিমান ভাল ফলাফল নহল । যেনেতেনে ৬৩ শতাংশ নম্বৰ লৈ পাছ কৰিলে । যি পৰিস্থিতিত তাই পৰীক্ষাত বহিছিল সেই পৰিস্থিতিত ৬৩ শতাংশ খুবেই ভাল বুলিব লাগিব । মাজে মাজে গাঁৱৰ ঘৰলৈ বন্ধ পৰিলে মাক জীয়েক গৈ এদিন দুদিন থাকি আহে । ৰতনো মাজে মাজে আহি বাৰীৰে নেমু , জৰা , জিকা , তিয়হকে আদি কৰি চাউল চিৰা দি থৈ যায়হি । ৰতন অঞ্জলীৰ গাৱৰে লৰা । ৰতন অঞ্জলীতকৈ কেইবছৰমান ডাঙৰ হব । একেলগে খেলা-ধূলা, ফুৰা-চকা কৰিছিল বাল্যকালত । সিয়ে এতিয়া সিহতৰ গাৱৰ ঘৰখন চাই আছে । ৰতনৰ লগত অঞ্জলী বৰ ভাল । মাকে ৰতনৰ লগতে অঞ্জলীক বিয়া দিয়াৰ কথা মনে মনে ভাবি আছে । ওচৰৰে লৰা ৰতন , তাৰোপৰি ঘৰখনৰ দায়িত্ব বুজি পাই সি । মাক আৰু এজনী ভণীয়েকৰ লগত ৰতন থাকে ।
অঞ্জলীয়ে মাকক কোনো দিন কোৱা নাই যে তাই আৰু জয়ন্তই ইতোৱে সিতোক ভাল পায় । মাকেও তাইক এই বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰা নাই । মাকে ভাবিছে যে সিহত একেলগে কলেজত পঢ়িছে যেতিয়া ভাল লগৰ হব । অঞ্জলীৰ কলেজৰ পৰা কেইজনমান ছাত্ৰ ছাত্ৰীক ভ্ৰমণৰ বাবে নদীদ্বিপ মাজুলিলৈ নিব । সেই নামত তালিকাত তাইৰ নামো আছে । ঢকুৱাখনাৰ পৰা মাজুলীৰ দুৰত্ব বৰ বেছি নহয় যদিও অঞ্জলী তালৈ যোৱাৰ সুবিধা কোনো দিন মিলা নাছিল । এই চেগতে তালৈ যোৱাৰ সুবিধা পোৱাত তাই বৰ ভাল পালে । বহু দিনৰ মুৰত তাই অন্তৰৰ পৰা এটি প্ৰশান্তিৰ নিশ্বাস এৰিলে ।
মাজুলীলে যাত্ৰা………………
আগলৈ………
No comments:
Post a Comment